គំរូសំណើសុំទិញសម្ភារប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ

សូមគោរពជូន ....................... តាមរយៈ ៖    ..................... កម្មវត្ថុ    ៖    សំណើសុំទិញសម្ភារប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ សេចក្តីដូចបានជម្រាបជូនក្នុងកម្មវត្ថុខាងលើ នាងខ្ញុំសូមគោរពស្នើសុំ ......... មេត្តាអនុញ្ញាត ដើមី្បទិញសម្ភារប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃមួយចំនួន សម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុង .....។ អាស្រ័យដូចបានជម្រាបជូនខាងលើ សូម ........... មេត្តាពិនិត្យ និងសម្រេចដោយក្តី អនុគ្រោះ។ សូម ...... មេត្តាទទួលនូវការគោរពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ពីនាងខ្ញុំ។  ថ្ងៃ..................... ខែ......... ព.ស. .....  រាជធានីភ្នំពេញ, ថ្ងៃទី....... ខែ........ គ.ស. ..... ហត្ថលេខា

ឥន្ធនូពណ៌ស

រឿងនេះលេចឡើងដោយចៃដន្យ ដោយសារតែមើលវីដេអូចម្រៀងចិន និងជប៉ុន ហើយក៏ពេញចិត្តតួស្រីៗក្នុងវីដេអូទាំងនោះ។ រឿងមួយនេះជារឿងបែបបុរាណចិន ដោយសរសេរតាមអារម្មណ៍ស្រមើស្រមៃសុទ្ធតែម្តង។ សាច់រឿងដំបូងត្រូវបានសរសេរជាភាសាអង់គ្លេស។ ចំពោះការបកប្រែជាភាសាខ្មែរឬអត់ ខ្ញុំមិនទាន់ដឹងទេ។ បន្តទៅនេះ ជាគ្រោងឆ្អឹងរឿង៖ អ៊ូ ឡានធាន ជាកូនស្រីទីបីរបស់ចៅហ្វាយក្រុង។ រីឯ យ៉ាង ខៃហុង ជាកូនស្រីទីពីររបស់សេដ្ឋីយ៉ាង។ អ៊ូ ឡានធានចូលចិត្តស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ដូចប្រុស។ នរណាៗក៏ដឹង។ អក្សរ, គំនូរ, ពិណ, អុក នាងចេះទាំងអស់ ថែមទាំងចេះរាំរបាំទៀតផង។ ដំបូងឡើយ នាងជាក្មេងស្រីធម្មតាម្នាក់ ប៉ុន្តែនៅពេលនាងអាយុ ១៥ ឆ្នាំ មានរឿងមួយកើតឡើង ធ្វើឲ្យនាងខឹងនឹងឪពុកនាងយ៉ាងខ្លាំង ទើបនាងឈប់រាំ និងឈប់ធ្វើកិច្ចការដែលជារបស់មនុស្សស្រី ទៅស្លៀកពាក់ដូចបុរស, ហាត់វិជ្ជាគុណ, ដើរលេង, ផឹកស្រា, លេងល្បែង និងចូលបនស្រី។ នាងថែមទាំងប្រកាសទៀតផងថា នាងនឹងមិនស្រឡាញ់មនុស្សប្រុសទេ។ នាងបានរស់នៅបែបនេះអស់ ៥ ឆ្នាំ។ អ្នកក្នុងក្រុងស្គាល់នាងគ្រប់គ្នា ប៉ុន្តែពួកគេមិនហ៊ាននិយាយដើមនាងទេ ព្រោះឪពុកនាងជាចៅហ្វាយក្រុង។ ចំណែកឪពុកឡានធានវិញ បានត្រឹមតែខឹងក្នុងចិត្ត តែមិនអាចហាមឃាត់កូនបាន, ណាមួយដោយសារតែគាត់បានធ្វើខុសចំពោះនាង កាលពីនាងអាយុ … Continue reading ឥន្ធនូពណ៌ស

ម៉ង និង ហ្មង គួរសរសេរមួយណា?

រហូតមកទល់ពេលនេះ បញ្ហាសរសេរ «ម៉ង» និង «ហ្មង» នៅតែជាចំណោទចំពោះខ្ញុំ។ តួយ៉ាង ៖ «គួរចាំទៀតទេ?» «មិនបាច់ចាំទេ! ពួកយើងទៅម៉ងទៅ។» នៅក្នុងឃ្លា-ប្រយោគនេះ បើខ្ញុំសរសេរជាអក្សរ ខ្ញុំនឹងសរសេរ «ម៉ង»។ ភាគច្រើន គេសរសេរ «ហ្មង»។ ខ្ញុំអត់ថាគេខុសទេ តែគេចូលចិត្តថាខ្ញុំខុស។ ធម្មតាមនុស្សយើងពេលគេថាខុស តែងតែសួរពីមូលហេតុ «ហេតុអីថាខ្ញុំសរសេរខុស? មានអំណះអំណាងអ្វី?» ពួកគេមិនឆ្លើយសំនួររបស់ខ្ញុំ ហើយពេបមាត់ឲ្យខ្ញុំវិញ។ ឬក៏គេឆ្លើយដែរ តែចម្លើយរបស់គេ ខ្ញុំស្តាប់ទៅ យល់ថាមិនសូវត្រូវ។ បើកាលខ្ញុំនៅជាកូនក្មេង ទើបចូលរៀនថ្នាក់ទី ១ នោះគ្រូបង្រៀនអ្វីឬនរណាប្រាប់អ្វី ខ្ញុំនឹងជឿ ហើយខ្ញុំនឹងធ្វើតាម។ ប៉ុន្តែខ្ញុំរៀនចប់បរិញ្ញាហើយ ខ្ញុំត្រូវការគិត, ត្រូវការពិចារណា, ត្រូវការស្រាវជ្រាវ, និងត្រូវការហេតុផល និងអំណះអំណាងដែលច្បាស់លាស់, ជាក់ច្បាស់, មិនមែនគ្រាន់តែនិយាយឲ្យខ្ញុំស្តាប់ ខ្ញុំក៏ត្រូវជឿ និងធ្វើតាមទេ ជាពិសេសរឿងដែលទាក់ទងនឹងអក្សរសាស្ត្រ, ប្រវត្តិសាស្ត្រជាដើម។ ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តសរសេរពាក្យ «ម៉ង» មិនមែន «ហ្មង» ដោយពឹងផ្អែកលើការស្រាវជ្រាវរបស់ខ្ញុំ៖ ១. ពាក្យដែលប្រជាជនចូលចិត្តនិយាយ … Continue reading ម៉ង និង ហ្មង គួរសរសេរមួយណា?