និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា «សូមគោរពស្តេចយមរាជ! នេះជាព្រលឹងរបស់មនុស្សដែលត្រូវនាំមកនាថ្ងៃនេះ។» យមបាលរាយការណ៍។ យមរាជអើតមើលពីកៅអី ឃើញមនុស្សពីរនាក់, ម្នាក់ជាយាយចាស់ និងម្នាក់ទៀតជាបុរសវ័យក្មេងហើយនៅលើខ្នងរបស់យាយចាស់។ យមរាជឆ្ងល់ក៏សួរ៖ «មើល៍យមបាល! ហេតុអីបានជាយាយចាស់នេះលីបុរសក្មេងនេះទៅវិញ?» «សូមជម្រាបស្តេចយមរាជ!» យមបាលតប «ទាំងពីរនាក់នេះជាម្តាយ និងកូន។ ពេលនៅរស់ជាមនុស្ស, យាយចាស់នេះតែងតែលីកូនប្រុស។ ដូច្នេះទើបបានជាស្លាប់ហើយ គាត់នៅតែលីបុរសម្នាក់នេះ។» ស្តាប់ឮហើយ យមរាជក៏ឲ្យយាយចាស់ជាម្តាយទម្លាក់កូនប្រុសចុះពីខ្នង។ បន្ទាប់មក គាត់ក៏បើកក្រាំងមើល ឃើញថាពេលនៅជាមនុស្ស កូនប្រុសនេះតែងតែឲ្យម្តាយលីជាប់ជានិច្ច។ ឃើញដូច្នេះ យមរាជក៏កាត់ក្តីថា៖ «ឯងជាកូន តែបែរជាមិនបានមើលថែម្តាយ ទៅជាឲ្យម្តាយមើលថែ និងលីខ្លួនឯងរហូត។ ដូច្នេះយើងឲ្យឯងចុះនរកប្រាំបួនជាន់។» កូនប្រុសនោះមិនមាត់ឡើយ។ «ចំណែកយាយ» យមរាជបែរទៅយាយចាស់ «យើងនឹងឲ្យយាយឡើងឋានសួគ៌។» «ទេ! ទេ! លោកម្ចាស់។» យាយចាស់ប្រកែក «ខ្ញុំសុំទៅឋាននរកជាមួយកូនរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំទៅដើមី្បមើលថែគេ។» ឮសម្តីនេះ យមរាជ និងយមបាលសែនរំភើបរហូតដល់ស្រក់ទឹកភ្នែកនឹងទឹកចិត្តជាម្តាយ ដែលលះបង់ក្តីសុខស្រណុកខ្លួនឯង សុខចិត្តលំបាកដើមី្បកូន ទោះបីជាកន្លែងនោះជានរកក៏ដោយ។ ផ្ទុយទៅវិញ កូនប្រុសបែរជាស្រែកយំ និងវារចេញ។ ចំណែកម្តាយបានវារទៅតាមឱបកូន។ ប៉ុន្តែកាន់តែឱប … Continue reading រឿង «រឿងពិត និងការពិត»
Category: រឿងខ្លី
រឿង «ឈ្មោះក៏សាមគ្គីដែរ»
និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា នៅក្នុងសិក្ខាសាលាមួយស្តីពី 'សាមគ្គីភាពជាកម្លាំង'។ «ជម្រាបសួរប្អូនៗទាំងអស់គ្នា។» លោកគ្រូបង្រៀនក្នុងសិក្ខាសាលាពោល «ដូចដឹង ហើយថា សិក្ខាសាលាយើងផ្តោតលើប្រធានបទ 'សាមគ្គីជាកម្លាំង'។ ក្នុងន័យនេះ គឺសំដៅដល់កម្លាំងរួបរួមគ្នា។ មិនមែនកម្លាំងកាយតែមួយមុខទេ អ្វីក៏ដោយក៏អាចរួបរួមគ្នាជាក្រុមដែរ។» គាត់បង្អង់មួយភ្លែត ទើបបន្ត «ដោយសារម៉ោងនេះជាម៉ោងដំបូង ដូច្នេះខ្ញុំសុំលេងល្បែងមួយសិនមុននឹងបង្រៀន។» បន្ទាប់ពីរៀបរាប់ លោកគ្រូបានបែងចែកសិក្ខាកាម ដោយក្នុងមួយក្រុមមានគ្នាបីនាក់។ «ពេលនេះ ពួកយើងចែកក្រុមរួចហើយ។ ជាបន្ត ខ្ញុំសុំឲ្យក្រុមនីមួយៗក្រោកឈរឡើង ហើយប្រាប់ឈ្មោះខ្លួនឯងម្តងម្នាក់ៗ។ ប្រាប់តែឈ្មោះបានហើយ មិនបាច់ប្រាប់នាមត្រកូលទេ។ ចាប់ផ្តើម! ក្រុមទីមួយ។» ក្រុមទីមួយក្រោកឈរ៖ «ញ៉ុក។» «ថែម។» «មួយ។» សិក្ខាកាមទះដៃផងសើចផង។ ចំណែកលោកគ្រូញឹមៗ។ គាត់មិនបានស្គាល់ឈ្មោះពួកគេឡើយ ពេលបែងចែកក្រុម។ គាត់ចេះតែរើសទៅ ហើយដាក់លេខរៀងឲ្យពួកគេឆ្លើយឈ្មោះ ដោយមិនបានតាំងចិត្តថា នឹងទៅជាដូច្នេះទេ។ ដល់វេនក្រុមទីពីរ៖ «ឌេក។» «លុះ។» «ក្សៃ។» សំណើចផ្ទុះម្តងទៀត។ លើកនេះឮខ្លាំងជាងមុន។ លោកគ្រូរាងដូចភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច។ គាត់សួរ៖ «តើឈ្មោះប្អូនពីកំណើតមែនទេ?» «បាទ។» សិក្ខាកាមទាំងបីឆ្លើយព្រមគ្នា។ លោកគ្រូងក់ក្បាលផ្ងក់ៗ … Continue reading រឿង «ឈ្មោះក៏សាមគ្គីដែរ»
រឿង «ត្រីច្រើនពេក ខ្វៀងគូព្រេង»
និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា ថូត អាយុជាងសែសិបឆ្នាំទៅហើយ។ គេចង់ប្រពន្ធ តែហាក់ដូចគ្មានសំណាងសោះ។ ថ្ងៃមួយ មិត្តភក្តិគេបានប្រាប់ថា មានគ្រូទាយម្នាក់ល្បីណាស់ ជាពិសេសរឿងគូព្រេង។ ថូតឮហើយ ក៏បានឲ្យមិត្តជូនទៅរកគ្រូទាយ។ ពេលទៅដល់ ថូតបានសួរពីរឿងគូរបស់គេ។ គ្រូទាយបានប្រមើលរួចប្រាប់ថា៖ «គូចៅឯងមាន.. តែមិនទាន់មកដល់។» «អ៊ីចឹង ពេលណាទើបមកដល់?» ថូតសួរ។ «មើលមិនឃើញសោះ.. មិនដឹងពេលណាទេ.. តែដឹងថាមិនឆាប់ទេ។» ថូតធ្លាក់ទឹកមុខពេលឮដូច្នោះ។ «ហាសិបស្អែកស្អែកទៅហើយ។ តើនៅយូរប៉ុណ្ណាទៀតទៅ។» គេរអ៊ូ។ គ្រូទាយឮហើយអាណិត ក៏និយាយថា ៖ «មិនអីទេ! ចាំតាជួយ តែចៅត្រូវធ្វើតាមតា ទើបគូព្រេងឆាប់មកដល់។» ពេលឮសម្តីគ្រូទាយ ថូតត្រេកអរណាស់៖ «បាទ! ចៅព្រមធ្វើតាមគ្រប់យ៉ាង។» គ្រូទាយបានប្រាប់ឲ្យថូតទិញត្រីរស់មួយក្បាល យកត្រីរ៉ស់ក៏បាន ត្រីផ្ទក់ក៏បាន តែយកត្រីណាដែលរស់រវើក និងមានកម្លាំង។ គាត់ហាមមិនឲ្យយកត្រី ដែលមើលទៅដូចចង់ងាប់, ហែលស៊ើកៗ ឬមានស្នាមរបួសលើក្បាលឡើយ។ គាត់បានប្រាប់ឲ្យថូតយកត្រីនោះទៅលែងនៅមាត់ទន្លេ នៅថ្ងៃ ១៥ កើត។ មុនពេលលែង ថូតត្រូវនឹកបន់ក្នុងចិត្តថា សូមឲ្យត្រីជួយនាំសំណាង … Continue reading រឿង «ត្រីច្រើនពេក ខ្វៀងគូព្រេង»
រឿង «មូលហេតុគូរមិនស្អាត»
និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា នៅក្នុងកម្មវិធីលក់សៀវភៅ ខ្ញុំដើរមើលតាមតូប។ ខ្ញុំបានចូលតូបមួយ ឃើញមានសៀវភៅជាច្រើន សុទ្ធសឹងជាសៀវភៅរឿងមានរូបភាព។ ពេលខ្ញុំចាប់កាន់សៀវភៅមកបើកមើល ខ្ញុំឮអ្នកទិញដែលឈរក្បែរខ្ញុំនិយាយ៖ «ហើយសៀវភៅអី រូបអត់ស្អាតអ៊ីចឹង។ រូបឡើងមិនដឹងស្អី។» អ្នកលក់មិនតប បានតែញញឹមដាក់ភ្ញៀវ។ មិនមែនតែម្នាក់ទេ។ អ្នកទិញភាគច្រើនពេលចូលតូបហ្នឹង គឺរអ៊ូគ្រប់គ្នាពីរឿងរូប ហើយពួកគេតែងតែដើរចេញទៅរកតូបផ្សេង។ កុំថាតែពួកគេ ខ្ញុំក៏មើលឃើញអ៊ីចឹងដែរ។ សាច់រឿងល្អ តែរូបពិតជាមិនស្អាតមែន។ ខ្ញុំបានរើសយកសៀវភៅផ្សេងៗមកមើល។ រូបអត់ស្អាតទាំងអស់។ ខ្ញុំក៏មើលឃើញឈ្មោះអ្នកគំនូរតែម្នាក់។ ពេលនោះខ្ញុំឆ្ងល់ ខ្ញុំក៏សួរ៖ «អូន! ខាងអូនឯងមានអ្នកគំនូរតែមួយហ្នឹងទេអ្ហ៊ែៈ?» «ចាស៎បង! មានតែគាត់មួយហ្នឹង។» អ្នកលក់ញញឹមតប។ «ហើយចុះអូនឯងម៉េចមិនរកអ្នកគំនូរផ្សេងទៀត.. បើពិបាករក ចាំបងជួយណែនាំ។» «ចាស៎បង មិនអីទេ។ អរគុណច្រើន។ ខាងខ្ញុំមិនចង់បានអ្នកគំនូរផ្សេងទេ។» «ម៉េចអ៊ីចឹង? នែ បងមិនមែនចង់រិះគន់ទេ តែរូបគាត់ពិតជាអត់ស្អាតមែន។ កោតអូនឯងចេះជួលឲ្យគូរទៅកើត។» «ចាស៎បង! គាត់គូរមិនស្អាតមែន តែខាងខ្ញុំសុខចិត្តទទួលរូបគាត់ដៃទាំងពីរ។ កាលពីមុន គាត់ជាអ្នកគំនូរល្បី គាត់គូរស្អាតណាស់។ ក្រោយមក គាត់កើតជំងឺលើសឈាម, ពិការមួយចំហៀងខ្លួន, ក៏លែងមានអ្នកត្រូវការគាត់។ … Continue reading រឿង «មូលហេតុគូរមិនស្អាត»
ស្រមោលព្រះចន្ទ្រ 