ពេលរំឭកដល់កាលរៀននៅបឋមសិក្សា ខ្ញុំសប្បាយចិត្ត។ មិនមែនដោយសារតែខ្ញុំរស់នៅស្រួលទេ, តែដោយសារតែខ្ញុំគ្រាន់តែជាកូនក្មេងម្នាក់។
ជីវិតជាកូនក្មេង, មិនថារបៀបរស់នៅ និងរបៀបគិតគឺសាមញ្ញណាស់។ ប៉ុន្តែភាពរីករាយត្រូវបានបាត់បង់បន្តិចម្តងៗ។ មិនមែនព្រោះតែកើនវ័យទេ តែព្រោះតែមនុស្សចាស់យកភាពស្មុគស្មាញដែលពួកគាត់ចម្លងតាមគ្នា និងធ្វើតាមគ្នារាប់រយជំនាន់មកផ្ទុកក្នុងខួរក្បាលរបស់ក្មេង។
ហេតុដូច្នេះហើយទើបខ្ញុំបង្កើតឯកសារនេះឡើង ដើមី្បរំឭកឡើងវិញនូវជីវភាពដែលគ្មានទុក្ខព្រួយរបស់ខ្ញុំ។
ទាំងអត្ថបទទាំងរូបភាពទាំងការរចនាគឺគំនិតរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ហើយគ្រប់យ៉ាងដែលមានក្នុងឯកសារនេះ គឺខ្ញុំចង់ផ្តោតលើពាក្យថា «ក្មេង»។ ជាក្មេង ធ្វើអ្វីក៏មិនស្អាតមិនល្អដែរ ថែមទាំងមិនមានសណ្តាប់ធ្នាប់, នឹកឃើញអ្វីក៏ធ្វើនោះ, ចិត្តចង់និយាយអ្វី ក៏និយាយនោះ។ នោះហើយគឺជាក្មេង។
ចំពោះការចេញផ្សាយសាកល្បងលើកទីមួយនេះ អត្ថបទក្នុងបូរ៉ាទីណូចែកជា៖
– អត្ថបទខ្លី
– សំណួរចម្លើយ
– សំណេរខ្លី (ការពិតរបស់កូនក្មេង)
– ចម្ងល់ និងរបៀបដោះស្រាយបញ្ហារបស់ក្មេង (វ៉ល់ៗតែសប្បាយ) ជាពិសេសយកចេញពីបទពិសោធរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់៕
ចំណាំ៖ ឯកសារនេះមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យ download ដើមី្បយកទៅបោះពុម្ពជាឯកសារក្រដាសដើមី្បលក់យកប្រាក់ ឬដើមី្បចែកចាយក្នុងគោលបំណងយកប្រាក់កម្រៃ ឬផលប្រយោជន៍សម្រាប់បុគ្គល ឬក្រុមណាមួយឡើយ។
Boradino 01
This is a digital newspaper that I created to recall memories from when I was in elementary school.
It is in Khmer language.
This is volume 1 which there are four categories:
– Short articles
– Questions and answers
– A truth about kid
– Confused but happy
Remarks: This document is not permitted to be downloaded to be printed as a paper document for sale or to be distributed for the purpose of obtaining compensation or benefit for any person or group.
**
**
*
โบราดิโน ๑
นี่คือหนังสือพิมพ์ดิจิทัลที่ฉันสร้างขึ้นเพื่อรำลึกเวลาที่ฉันเรียนในประถมศึกษา
เอกสารนี่เป็นภาษาเขมร
เล่มที่ ๑ มีหมวดหมู่จำนวน ๔ :
– บทความสั้น
– คำถามและคำตอบ
– ความจริงของเด็ก
– สับสนแต่ยินดี
ស្រមោលព្រះចន្ទ្រ 