រឿង «មិនមែនព្រោះតែពណ៌របស់ផ្កាកុលាបទេ»

និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា

ព្រោះតែនឹកឃើញថាខ្លួនបានភ្លេចដាក់គន្លឹះទ្វារបើកទៅរានហាល, នាពេលយប់ ណាវីប្រញាប់រត់ទៅដាក់គន្លឹះភ្លាម។

ពេលនោះនាងបានឮសំឡេងអ៊ូអែនៅរានហាលរបស់នាង។ នាងបានប្រឹងស្តាប់ តែស្តាប់មិនយល់ពីសំឡេងអ៊ូអែនោះ។ នាងចង់បើកទ្វារទៅមើល តែនាងខ្លាច​ព្រោះមេឃងងឹតហើយ ដូច្នេះនាងក៏ប៉ើងវាំងននបង្អួចបន្តិច រួចលបមើល។ នាងបានឃើញប្រុស និងស្រីជាច្រើននាក់កំពុងនៅរានហាលរបស់នាង។ ពួកគេឈរតម្រង់ជួរឡើងតាមមែកផ្កាកុលាបដែលនាងបានដាំក្នុងផើង។ ពួកគេតោងឡើងរួចបាត់ខ្លួននៅចុងមែកកុលាប។

ឃើញហើយ ណាវីខ្លាចណាស់។ នាងប្រញាប់រត់ចូលបន្ទប់ដេក, ចាក់សោ, និងគ្រលំភួយជិត។

ស្អែកឡើង នាងបានចេញទៅដកដើមផ្កាកុលាបនោះយកទៅបោះចោល។ គ្មានសំឡេងឬអ្វីកើតឡើងទៀតឡើយនៅរានហាលរបស់នាង។

ក្រោយមក នាងនឹកចង់ដាំផ្កាកុលាបឡើងវិញ ហើយនាងក៏នឹកថា ប្រហែលជាដោយសារតែផ្កាកុលាបនោះពណ៌ស ព្រោះខ្មែរយើងស្លៀកពាក់ពណ៌សពេលកាន់ទុក្ខ។ ដូច្នេះនាងក៏ទិញផ្កាកុលាបពណ៌ក្រហម រួចយកផើងមកដាក់នៅកន្លែងដដែល។

ក្រោយពីដាំមិនបានប៉ុន្មានថ្ងៃផង មែករបស់ផ្កាកុលាបដុះលូតវែង ហើយជាថ្មីម្តងទៀត ឲ្យតែដល់ពេលព្រលប់ ណាវីបានឮសំឡេងអ៊ូអរនៅរានហាល។ នាងបានលបមើលតាមវាំងននបង្អួច រួចក៏ឃើញប្រុស និងស្រីជាច្រើននាក់ឡើងតោងមែកកុលាបរបស់នាង។

«ដូរពណ៌ហើយទេតើ? ម៉េចក៏នៅតែអ៊ីចឹង?» ណាវីដណ្តឹងសួរខ្លួនឯង។

នេះក៏ព្រោះតែមិនមែនដោយសារពណ៌ផ្កាកុលាបទេ។ គឺដោយសារតែមែកកុលាប។ មែកកុលាបនោះដុះនៅទិសខាងលិច៕

**

**

*

Story ‘Not because of color of the rose’

written by Chakriya PHOU

Because in the evening Navy forgot to lock the door of her first floor, at night she hurriedly went out of her room to click the lock when she remembered it.

At that time, she heard her front balcony was noisy but she couldn’t understand what that noise was. She wanted to know but she was afraid to open the door, so she sneaked through the window curtain and saw a lot of men and women were climbing a branch of a rose tree that she grew in the pot, then all of them disappeared at the end of the branch.

Navy was shocked to see it. She covered her mouth then hurriedly ran to her room and locked her room’s door.

Next morning she cut the rose tree and pulled its root and threw it away to the dustbin.

A few weeks later, she bought a new rose tree and put it in the same space. She thought the previous rose was white, and white may attract the ghosts – because in Cambodia at funerals people wear white clothes. This time the rose was red, so it would be fine. But she heard footsteps and saw a lot of ghosts climbing the red rose branch again.

Because it was not the color of the rose but because the branch of the rose was going in the West direction.