និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា ក្រៅពីវីឡានៅក្នុងក្រុង, បុរសម្នាក់ដែលជាអ្នកមានមានដីមួយកន្លែងនៅខេត្តជាប់នឹងសមុទ្រ។ ដោយសារតែខ្វះទុនបង្វិលមុខរបរ, បុរសនោះសម្រេចចិត្តលក់ដី។ ក្រោយពីដាក់ស្លាកលក់អស់ពីរខែ. បុរសអ្នកមានបានទទួលដំណឹងពីអ្នកនៅចាំដីថាមានគេចង់ទិញដី ប៉ុន្តែគេចង់និយាយលក្ខខណ្ឌបង់ប្រាក់ជាមួយគាត់ដោយផ្ទាល់។ មិនបង្អង់ បុរសអ្នកមានបានបរឡានទៅជួប។ ពេលទៅដល់ គាត់ឃើញអ្នកទិញជាយាយចាស់ម្នាក់មានស្ពាយបង្វិចកញ្ចាស់នឹងស្មា និងមានឆ្កែមួយក្បាល។ យាយចាស់បាននិយាយថា គាត់គ្មានលុយទាំងដុលមកទិញទេ. គាត់សុំទិញម្តងមួយម៉ែត្របួនជ្រុង ហើយនិងបង់ប្រាក់ទិញក្នុងរវាងបីថ្ងៃម្តង។ បុរសអ្នកមានអេះអុញ ដោយសារតែគាត់ចង់បានលុយដុំ តែដោយមើលទៅយាយចាស់គួរឲ្យអាណិត, គាត់ក៏យល់ព្រម តែគាត់បញ្ជាក់ថា ធ្វើកិច្ចសន្យាផ្ទាល់មាត់បានហើយ. លុះបង់គ្រប់ចំនួនទើបទៅផ្ទេរកម្មសិទ្ធិនៅរដ្ឋអំណាច។ យាយចាស់យល់ព្រម រួចក៏បង់ប្រាក់ថ្លៃដីមួយម៉ែត្របួនជ្រុង។ ខាងបុរសអ្នកមានដែលជាម្ចាស់ដីបានវាស់ដីឲ្យយាយចាស់ ដោយដាក់ឈើបួនជាសម្គាល់ព្រំដី។ បីថ្ងៃក្រោយ យាយចាស់បង់ប្រាក់ថ្លៃមួយម៉ែត្របួនជ្រុងទៀត, តាមរយៈអ្នកចាំដី, ហើយបុរសអ្នកមានក៏មកពង្រីកបង្គោលព្រំដី។ ដោយឃើញយាយចាស់បង់ទៀងពេល, បុរសអ្នកមានក៏កើតចិត្តវៀច​ដោយគិតថា កិច្ចសន្យាដែលគាត់ធ្វើជាមួយនឹងយាយចាស់ជាកិច្ចសន្យាផ្ទាល់មាត់, បើសិនគាត់ប្រែក្រឡាស់ ក៏គ្មានបញ្ហាឡើយ ព្រោះគ្មាននរណាដឹងឮរឿងនេះទេតាំងពីដើមមក, មានតែអ្នកចាំដី ហើយអ្នកចាំដីជាមនុស្សរបស់គាត់ ដូច្នេះគាត់អាចបញ្ចុះបញ្ចូលគេបាន។ ម៉្យាងទៀត យាយនេះចាស់ទ្រុឌទ្រោម គ្មានកូនគ្មានចៅ មានតែឆ្កែ ហើយឆ្កែនោះទៀតសោតក៏ចាស់ និងស្គមស្គាំង។ សរុបមក គាត់ជឿថា យាយចាស់មិនអាចយកឈ្នះគាត់បានឡើយ។ គិតឃើញដូច្នេះហើយ បុរសអ្នកមានក៏ទៅលួងលោមអ្នកចាំដីឲ្យព្រមផ្សំគំនិតជាមួយគាត់។ ពេលយាយចាស់បង់ជិតគ្រប់ចំនួន, … Continue reading រឿង «លក់ដីឲ្យអ្នកដែលមិនមែនជាមនុស្ស» ២

និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា វាជាអតីតមន្ទីរពេទ្យ។ វាជាអគារវែង, មានតែជាន់ផ្ទាល់ដី និងជាន់ទីមួយ។ វាត្រូវបានគេបោះបង់ចោលច្រើនទសវត្សមកហើយ។ មានរឿងនិទានជាច្រើននៅពីក្រោយការបោះបង់អគារនេះ ប៉ុន្តែគ្មាននរណាអាចបញ្ជាក់ថា រឿងមួយណាជារឿងពិតឡើយ។ អ្វីដែលជារឿងពិតនោះ គឺថាអគារនេះគួរឲ្យខ្លាចណាស់, កុំចេះតែចូលទៅអី។ ទោះបីហាមយ៉ាងណា ក៏នៅតែមានអ្នកចង់ដឹងចង់ឃើញ។ ខ្លះមកម្នាក់ឯង, ខ្លះមកពីរបីនាក់, ខ្លះមកជាក្រុមមានច្រើននាក់។ មិនថាមកប៉ុន្មាននាក់ក៏ដោយ ក៏គ្មាននរណាចៀសផុតពីប៉ុន្មានចំណុចខាងក្រោមនេះ៖ - ចូលដល់ក្នុងអគារមានពន្លឺដែលចាំងមកពីព្រះអាទិត្យ - ដើរចូលបាន ១០ ម៉ែត្រមានខ្យល់បក់ ហើយរាងងងឹតបន្តិច - ដើរចូលជ្រៅជាង ១០ ម៉ែត្រ នឹងកាន់តែងងឹតទៅៗ ហើយនិងមានខ្យល់ត្រជាក់បក់មកតិចៗ - ឮសំឡេងគ្រហឹមតែខ្សោយ - ឮសំឡេងសម្រិបជើងដើរពីក្រោយខ្នង - ឮសំឡេងជជែកគ្នាល្វើយៗ - ឮសំឡេងយំ រួចសើច - ឮសំឡេងដូចមានគេកំពុងអូសតុឬកៅអី - ឮសំឡេងដូចជាសម្រិបជើងកំពុងចុះកាំជណ្តើរ - ឃើញស្រមោលមនុស្សដើរកាត់ពីក្រោយខ្នង ឬពីមុខ - ឃើញមនុស្សឈរនៅទីណាមួយ រួចក៏បាត់ - ឮសំឡេងហាក់ដូចជាកង្ហារដែលនៅលើក្បាលកំពុងតែវិល … Continue reading រឿង «ហេតុអី្វបានជាហាមចូលអគារនោះ?»

និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា នៅពេលល្ងាច ម៉ោងប្រហែល ៥, នៅមុខអគារក្នុងសាកលវិទ្យាល័យមួយកន្លែង ក្នុងក្រុងភ្នំពេញ, សិស្សប្រុសៗប្រមាណជាប្រាំបីនាក់កំពុងលេងទាត់បាល់។ រត់សុខៗ ម្នាក់ៗស្រាប់តែបង្អង់ល្បឿន ហើយចេះតែងាកមើលអគារ។ នៅជាន់ទីបីនៃអគារ មាននារីម្នាក់កំពុងឈរសម្លឹងមកពួកគេ។ នាងឈរតែឯង។ ប៉ុន្តែពួកគេមិនមែនចាប់អារម្មណ៍នឹងការណ៍ដែលនាងមើលពួកគេទេ។ ពួកគេចាប់អារម្មណ៍នឹងរបស់ដែលនៅលើជញ្ជាំងក្រោយខ្នងរបស់នាង។ មួយស្របក់ក្រោយមក ពួកគេឈប់លេង ហើយប្រញាប់ចាកចេញ។ ចំណែកនារីដែលឈរនៅលើអគារ, ក្រោយពីក្រុមទាត់បាល់ចាកចេញ, នាងបានយកទូរស័ព្ទដៃចេញមក និងឃើញមានសារមួយ។ ក្រោយពីអានសាររួច នាងដើរចេញ។ ពេលនោះ ស្រាប់តែឮសំឡេងសើច, នាងក៏ងាកក្រោយ ក៏ឃើញខ្មោចស្រីម្នាក់, សក់វែងទម្លាក់ចុះមកក្រោមដល់ឥដ្ឋ, ឃើញដៃព្រាលៗ, ហើយចង្កេះចេញពីជញ្ជាំងដែលនៅចំពីក្រោយកន្លែងដែលនាងឈរអម្បាញ់មិញ។ គ្រាន់តែឃើញដូច្នេះ, នាងស្រាប់តែគាំង ហើយនៅពេលដែលខ្មោចស្រីបង្វិលក្បាលបែរមុខមករកនាង បង្ហាញនូវភ្នែកដែលធំប៉ុនស៊ុតមាត់ និងមាត់ញញឹមវែងដល់គុម្ពត្រចៀក, នាងក៏ដួលសន្លប់មួយរំពេច។ ពេលដឹងខ្លួន នាងកំពុងស្ថិតនៅក្នុងការិយាល័យសាស្ត្រាចារ្យ។ ជុំវិញខ្លួននាងមានបុគ្គលិកស្រីដែលប្រចាំការនៅការិយាល័យ និងក្រុមលេងបាល់អម្បាញ់មិញ។ បុគ្គលិកស្រីបានសួរថាមានរឿងអ្វី? នាងក៏ប្រាប់ថា នាងជាសិស្សថ្នាក់វេនយប់ តែថ្ងៃនេះនាងមិនបានដឹងថាគ្រូប្តូរថ្នាក់ទេ ដូច្នេះនាងក៏ឈរចាំនៅមុខថ្នាក់ដែលនាងធ្លាប់រៀន។ ពេលនាងយកទូរស័ព្ទចេញមកមើលម៉ោង ក៏ឃើញសារមិត្តរួមថ្នាក់ប្រាប់ថា គ្រូប្តូរទៅរៀននៅអគារផ្សេង។ ពេលនាងដើរចេញមក ស្រាប់តែឮសំឡេងមនុស្សស្រីសើចនៅពីក្រោយខ្នងរបស់នាង នាងក៏ងាកមើល ក៏ឃើញខ្មោច។ … Continue reading រឿង «អគារមុខតារាងបាល់ទាត់»