និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា
សាលារៀនមួយត្រូវបានបោះបង់ចោល ដោយសារតែអគារមួយខ្នងដែលមានកម្ពស់ពីរជាន់។
មានហេតុការណ៍ជាច្រើនបានកើតឡើងនៅអគារមួយនោះ តាំងពីថ្ងៃចាប់ផ្តើមសាងសង់រហូតដល់សាងសង់រួច។
អំឡុងបុកគ្រឹះអគារ, កម្មករម្នាក់ស្រាប់តែនៅសុខៗរត់ទៅចងកសម្លាប់ខ្លួន។ ពេលសាងសង់បានពាក់កណ្តាល, ក្បឿងដំបូលមួយបន្ទះបានជ្រុះចុះមកត្រូវមេការសាងសង់ស្លាប់ភ្លាមៗនៅនឹងកន្លែង។ មុនថ្ងៃសម្ពោធពីរថ្ងៃ, សន្តិសុខរបស់សាលាម្នាក់លោតសម្លាប់ខ្លួនពីជាន់ទីពីរ។ ក្រោយមក ក៏មានសិស្សស្រីម្នាក់ចូលទៅចងកសម្លាប់ខ្លួនក្នុងបន្ទប់ទឹកនៅជាន់ក្រោម។
បន្ទាប់ពីនោះមក តែងមានរឿងចម្លែកៗកើតឡើងដូចជា៖
ពេលកំពុងតែរៀន ស្រាប់តែឮសំឡេងហ៊ឺៗពីមាត់បង្អួច ដែលសំឡេងនេះ ទាំងគ្រូ និងសិស្សឮទាំងអស់គ្នា។
ពេលសិស្សកំពុងតែរៀន ក៏មានដុំសក់ជ្រុះពីពិតានមកលើតុរបស់ពួកគេ។
ពេលសិស្សស្រីៗចូលទៅបន្ទប់ទឹក ពួកគេតែងតែឃើញស្រីម្នាក់ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់សិស្សឈរនៅកៀនជញ្ជាំង។ ឃើញតែមួយភ្លែត រួចក៏បាត់វិញ។
នាពេលរសៀល មានគ្រូ និងសិស្សមួយចំនួនធ្លាប់ឃើញប្រុសម្នាក់ដើរតាមរបៀងដោយផ្អៀងក្បាលទៅម្ខាង។
សូមី្បតែនាយកសាលាក៏ធ្លាប់ជួបដែរ។ ពេលល្ងាចមួយ គាត់ដើរទៅរកម៉ូតូដែលចតនៅមុខទីចាត់ការ ស្រាប់តែឃើញប្រុសម្នាក់អង្គុយលើមែកដើមស្វាយដែលដុះនៅទល់មុខនោះ។ ពេលគាត់ងើយមុខខំរកមើល ដោយខ្លាចថាសិស្សឡើងទៅលេងហើយជាប់លើនោះ តែរកមិនឃើញ មិនដឹងបាត់ទៅណា។
គ្រាន់តែប៉ុណ្ណឹង គ្រប់គ្នាដឹងបាត់ហើយថាមានខ្មោចលង ប៉ុន្តែម្នាក់ៗមិនសូវអើពើ ព្រោះលងតែពីរបីថ្នាក់។ ក្រោយមក លងគ្រប់ថ្នាក់ និងរបៀបលងកាន់តែសាហាវឡើងៗ ទើបនាយកសាលាសម្រេចឲ្យឈប់រៀននៅអគារនោះ។
គ្រប់គ្នាគិតថាលែងអីហើយ។ មានឯណា, តាមលងមកដល់អគារផ្សេងៗ សូមី្បតែទីចាត់ការក៏មិនលើកលែងដែរ ហើយទោះបីខំនិមន្តព្រះសង្ឃមកស្រោចទឹក ក៏នៅតែមិនបាត់។
ចុងក្រោយ នាយកសាលា និងគ្រូទាំងអស់បានរួមមតិគ្នាស្នើសាលាថ្មី។ ពេលសាលាថ្មីសាងសង់រួច ពួកគេក៏រើទៅទីនោះ៕
ស្រមោលព្រះចន្ទ្រ 