រឿង «ត្រីច្រើនពេក ខ្វៀងគូព្រេង»

និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា ថូត អាយុជាងសែសិបឆ្នាំទៅហើយ។ គេចង់ប្រពន្ធ តែហាក់ដូចគ្មានសំណាងសោះ។ ថ្ងៃមួយ មិត្តភក្តិគេបានប្រាប់ថា មានគ្រូទាយម្នាក់ល្បីណាស់ ជាពិសេសរឿងគូព្រេង។ ថូតឮហើយ ក៏បានឲ្យមិត្តជូនទៅរកគ្រូទាយ។ ពេលទៅដល់ ថូតបានសួរពីរឿងគូរបស់គេ។ គ្រូទាយបានប្រមើលរួចប្រាប់ថា៖ «គូចៅឯងមាន.. តែមិនទាន់មកដល់។» «អ៊ីចឹង ពេលណាទើបមកដល់?» ថូតសួរ។ «មើលមិនឃើញសោះ.. មិនដឹងពេលណាទេ.. តែដឹងថាមិនឆាប់ទេ។» ថូតធ្លាក់ទឹកមុខពេលឮដូច្នោះ។ «ហាសិបស្អែកស្អែកទៅហើយ។ តើនៅយូរប៉ុណ្ណាទៀតទៅ។» គេរអ៊ូ។ គ្រូទាយឮហើយអាណិត ក៏និយាយថា ៖ «មិនអីទេ! ចាំតាជួយ តែចៅត្រូវធ្វើតាមតា ទើបគូព្រេងឆាប់មកដល់។» ពេលឮសម្តីគ្រូទាយ ថូតត្រេកអរណាស់៖ «បាទ! ចៅព្រមធ្វើតាមគ្រប់យ៉ាង។» គ្រូទាយបានប្រាប់ឲ្យថូតទិញត្រីរស់មួយក្បាល យកត្រីរ៉ស់ក៏បាន ត្រីផ្ទក់ក៏បាន តែយកត្រីណាដែលរស់រវើក និងមានកម្លាំង។ គាត់ហាមមិនឲ្យយកត្រី ដែលមើលទៅដូចចង់ងាប់, ហែលស៊ើកៗ ឬមានស្នាមរបួសលើក្បាលឡើយ។ គាត់បានប្រាប់ឲ្យថូតយកត្រីនោះទៅលែងនៅមាត់ទន្លេ នៅថ្ងៃ ១៥ កើត។ មុនពេលលែង ថូតត្រូវនឹកបន់ក្នុងចិត្តថា សូមឲ្យត្រីជួយនាំសំណាង … Continue reading រឿង «ត្រីច្រើនពេក ខ្វៀងគូព្រេង»

ចង់ក្លាយជាតារា តែគ្មានក្រុមហ៊ុនទទួល

យ៉ាយ៉ា ១ : ប្អូនរបស់មិត្តភក្តិគ្នាម្នាក់ចង់ក្លាយជាតារា។ គេបានព្យាយាមទាក់ទង ក្រុមហ៊ុនជាច្រើន តែមិនជោគជ័យសោះ។ យ៉ាយ៉ា ២ : តើគេចេះលេងបណ្តាញសង្គមទេ? យ៉ាយ៉ា ១ : ចេះ ហើយចូលចិត្តទៀតផង។ យ៉ាយ៉ា ២ : អ៊ីចឹងឲ្យគេរកលំហាត់មកឲ្យខ្លួនគេ ហើយថតផ្សាយលើបណ្តាញសង្គម។ យ៉ាយ៉ា ១ : លំហាត់? យ៉ាយ៉ា ២ : ឧទាហរណ៍ គេចង់សម្តែងតួត្រូវខ្មោចលង, អ៊ីចឹងឲ្យគេសម្តែងហើយថតជាវីដេអូ រួចយកទៅដាក់លើគណនីបណ្តាញសង្គមរបស់គេ។ ឲ្យគេថតការសម្តែងឈុតខ្លីៗបែបអ៊ីចឹង និង post ជារឿយៗ។ បើគេសម្តែងបានល្អ, ក្រុមហ៊ុនភាពយន្តអាចចាប់អារម្មណ៍ និងទាក់ទងមកគេ ឬបើមិនអ៊ីចឹងទេ គេអាចនឹងរកលុយតាមរយៈ video clip ទាំងនេះក៏អាចថាបាន៕ ** ** * Want to be a star, but no company … Continue reading ចង់ក្លាយជាតារា តែគ្មានក្រុមហ៊ុនទទួល

គំរូសម្តី MC ក្នុងសិក្ខាសាលាស្ថាប័នឯកជន

នេះជាគំរូសម្តី MC ដែលខ្ញុំធ្លាប់បានធ្វើជា MC ក្នុងសិក្ខាសាលា អំឡុងធ្វើការនៅស្ថាប័នឯកជន។ វាជាសិក្ខាសាលារបស់សមាគម។ សម្តី MC ក្នុងកម្មវិធីស្ថាប័នឯកជនមិនសូវជាតឹងតែងខ្លាំងដូចសម្តី MC ក្នុងកម្មវិធីស្ថាប័នរដ្ឋឡើយ លើកលែងតែមានការចូលរួមពីសំណាក់មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់មកពីស្ថាប័នរដ្ឋ ទើបត្រូវរៀបចំពាក្យសម្តីទៅតាមបែបបទស្ថាប័នរដ្ឋច្រើន។ ក្នុងគំរូសម្តី MC នេះ នាងខ្ញុំបានច្របាច់បញ្ចូលនូវរបៀបនិយាយតាមបែបស្ថាប័នរដ្ឋ និងស្ថាប័នឯកជន។ សម្តីនេះ នាងខ្ញុំតាក់តែងដោយខ្លួនឯង និងមានការត្រួតពិនិត្យ និងសម្រួលពីអ្នករៀបចំសិក្ខាសាលា។ ទោះយ៉ាងណា នៅមានការខុសឆ្គង និងចន្លោះខ្វះខាតច្រើន។ ដូច្នេះសូមលោកអ្នកមេត្តាយកទៅកែសម្រួលតាមការគួរ៕ ** ** * សិក្ខាសាលា …………………………… ថ្ងៃទី….. ខែ……… ឆ្នាំ……….. MC speech នាងខ្ញុំសូមជម្រាបសួរ។ នាងខ្ញុំឈ្មោះចរិយាជាអ្នកអធិប្បាយ និងអ្នកសម្របសម្រួលក្នុងអង្គសិក្ខាសាលា។ ជាបឋម ខ្ញុំព្រះករុណា សូមថ្វាយបង្គំព្រះថេរានុថេរៈគ្រប់ព្រះអង្គ។ នាងខ្ញុំសូមគោរព សម្តេច ទ្រង់ ឯកឧត្តម លោកជំទាវ លោក លោកស្រី លោកគ្រូ អ្នកគ្រូ សិស្សនិស្សិត ភ្ញៀវជាតិ និងអន្តរជាតិ … Continue reading គំរូសម្តី MC ក្នុងសិក្ខាសាលាស្ថាប័នឯកជន

រឿង «ខ្ញុំ និងអាប»

និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា «វាសនាកូននេះ បើចង់បានរបស់អ្វីមួយ មិនមែនលំបាកទេ គឺវេទនាតែម្តង។ វេទនាហើយមិនបានដូចបំណងទៀត។» នេះជាអ្វីដែលគ្រូទាយបានប្រាប់ ពេលម៉ែនាំខ្ញុំទៅទាយកាលពីអាយុដប់ឆ្នាំ។ និយាយពីដូចទាយមែន។ កំពូលមហាវេទនាខ្ញុំនេះ! មិនបាច់ដល់របស់ធំទេ ត្រឹមរបស់តូចតាចក៏ដោយក៏.. ខ្ជិលនិយាយណាស់។ ឥឡូវមកដល់វគ្គចង់បានទូរស័ព្ទ។ គ្រាន់តែតម្លៃពីររយដុល្លារសោះ បីឆ្នាំហើយទិញអត់បាន។ មួម៉ៅណាស់។ «អញមិនជឿថាអញកម្សត់ដល់ថ្នាក់ហ្នឹងទេ។ លើកនេះអញត្រូវតែប្រឆាំងនឹងវាសនាឲ្យទាល់តែបាន។» ខ្ញុំប្រញាប់សុំច្បាប់មេ រួចជិះឡានឈ្នួលមកស្រុកទាំងកណ្តាលថ្ងៃត្រង់។ ពេលមកដល់ ថ្ងៃរៀបលិចហើយ។ ខ្ញុំមិនមាត់រកនរណាឡើយ ព្រោះអត់ឃើញមានអ្នកណានៅផ្ទះ (ហេស ហេស ហេស)។ ខ្ញុំឡើងជណ្តើរតាំងៗ រួចចូលទៅក្នុងបន្ទប់ម៉ែ រាវរកសោនៅក្រោមខ្នើយ។ កុំគិតចំពោះខ្ញុំក្នុងផ្លូវអាក្រក់។ សោដែលខ្ញុំកំពុងរកនេះជាសោចាក់ប្រអប់សន្សំលុយរបស់ខ្ញុំទេ។ ខ្ញុំរៀនមិនពូកែ, ប្រឡងឌីប្លូមធ្លាក់ក៏ឈប់រៀន, ហើយទៅភ្នំពេញធ្វើការជាសន្តិសុខ។ និយាយក៏បងប្អូនមិនជឿដែរ។ ខ្ញុំធ្វើការជាងប្រាំឆ្នាំហើយ កុំថាឡើយម៉ូតូ រកតែទូរស័ព្ទមួយគ្មាន។ រាល់ដង ចង់ទាក់ទងជាមួយអ្នកផ្ទះគឺពឹងទូរស័ព្ទក្រុមហ៊ុន និងទូរស័ព្ទអ្នកធ្វើការជាមួយ។ ឈប់និយាយរឿងហ្នឹងទៅ។ ពិបាកពន្យល់ណាស់។ ចង់ប្រាប់ថា ប្រអប់ហ្នឹងជាប្រអប់ក្មួយខ្ញុំបោះចោល។ ខ្ញុំឃើញវានៅល្អ, ហើយមានសោមានអី, មើលទៅទំនង, ខ្ញុំក៏រើសយកមកសម្រាប់ដាក់លុយសន្សំ។ ពេលខ្ញុំមកលេងផ្ទះ ខ្ញុំឲ្យលុយទៅម៉ែ … Continue reading រឿង «ខ្ញុំ និងអាប»