សិស្សានុសិស្សចាប់ពីថ្នាក់ទី ១០ (អាចក្រោមថ្នាក់ទី ១០ ក៏បាន) គួរពិចារណារៀន៖ ១. សរសេរ CV និង Cover Letter ទាំងជាភាសាខ្មែរ និងភាសាអង់គ្លេស ២. សរសេរ personal statement ៣. របៀបសរសេរ និងប្រើប្រាស់ពាក្យក្នុងសារអេឡិចត្រូនិច ដើមី្បសួរព័ត៌មាន, ផ្ញើ CV និង Cover Letter ។ល។ ៤. របៀបសរសេរ និងប្រើប្រាស់ពាក្យក្នុងសារអេឡិចត្រូនិចបែបជាអ្នកវិជ្ជាជីវៈ ៥. របៀបរបបប្រាស្រ័យទាក់ទងនៅក្នុងសង្គម និងរវាងជាតិសាសន៍ ទាំងការទាក់ទងដោយនិយាយផ្ទាល់មាត់ និងក្នុងសារ (អេឡិចត្រូនិច) លេខ ១ ទុកសម្រាប់ដាក់ពាក្យចូលរៀនសាកលវិទ្យាល័យ និងដាក់ពាក្យចូលធ្វើការ។ លេខ ២ សម្រាប់ដាក់ពាក្យចូលរៀន និងសុំអាហារូបករណ៍។ លេខ ៣ ដល់ លេខ ៥ សម្រាប់ប្រាស្រ័យទាក់ទងក្នុងសង្គមរស់នៅ និងការងារ៕ ** ** * … Continue reading តើអ្វីខ្លះដែលសិស្សចាប់ពីថ្នាក់ទី ១០ ឡើងទៅគួររៀន?

កាលពីមុន ខ្មែរហៅសម្លៀកបំពាក់ក្នុងថា «អាវទ្រនាប់ខោទ្រនាប់»។ អ្នកខ្លះហៅ «អាវក្នុងខោក្នុង»។ ក្រោយមកអាវទ្រនាប់ និងអាវក្នុងរក្សាដដែល តែខោប្តូរជា «ខោស្ល៊ីប»។ បន្ទាប់មកទៀតក៏ប្តូរពី «ខោស្ល៊ីប» ទៅជា «លីអូ»។ ពាក្យថា «លីអូ» គឺសំដៅតែខោ, មិនពាក់ព័ន្ធនឹងអាវឡើយ។ ជួនកាលគេហៅ «លីអូ» ជួនកាលគេហៅ «ខោលីអូ»។ ហេតុអី្វទើបគេហៅដូច្នេះ? ពាក្យនេះទើបតែកើតក្នុងទសវត្ស ៩០ ប៉ុណ្ណោះ។ កាលជំនាន់នោះ មានខោក្នុងមួយជាផលិតផលនាំចូលមកពីបរទេស ដែលមានម៉ាក «លីអូ»។ មិនខុសពីទំនិញផ្សេងៗឡើយ ខោម៉ាកលីអូផ្សាយពាណិជ្ជកម្មលើទូរទស្សន៍ ហើយពាក្យស្លោកចុងបញ្ចប់របស់ពាណិជ្ជកម្មគឺ «បុរសសង្ហាដោយសារលីអូ»។ ពាក្យមួយឃ្លានេះល្បីណាស់។ នរណាៗក៏ស្គាល់ដែរ, មិនថាចាស់មិនថាក្មេង មិនថាប្រុសមិនថាស្រី។ អ្នកខ្លះចូលចិត្ត ហើយយកមកនិយាយដើមី្បសើចសប្បាយ។ អ្នកខ្លះមិនចូលចិត្ត និងប្រកាន់ ដោយយល់ថា ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម និងការនិយាយពីខោអាវក្នុងជាការណ៍មិនសមរម, ប៉ះពាល់ដល់ប្រពៃណីខ្មែរជាដើម។ ភាគច្រើន ឃ្លាពាណិជ្ជកម្មនេះត្រូវគេយកមកប្រើសម្រាប់ចំអន់លេង ជាពិសេសចំពោះបុរស។ ឧទាហរណ៍ ពេលគេឃើញអ្នកដែលគេស្គាល់រៀបចំខ្លួនមានរបៀប គេក៏សួរ៖ «មានស្លៀកលីអូទេ?» ឬមួយគេឃើញអ្នកស្លៀកពាក់ធម្មតា គេក៏ចំអន់៖ «អាហ្នឹងអត់ស្លៀកលីអូម៉ង។» … Continue reading ហេតុអី្វខ្មែរហៅខោក្នុងថាខោលីអូ?