និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា ញ៉ុយកំពុងពិបាកចិត្ត។ គេជាប់ឃុំក្នុងបន្ទប់មួយ។ ទ្វារបិទជិត ហើយក្នុងបន្ទប់ងងឹត រកមើលអីមិនឃើញ។ គេបាននឹកបន់ស្រន់ក្នុងចិត្ត សុំឲ្យទេវតាមកជួយសង្គ្រោះ។ ពេលនោះក៏មានពន្លឺឆ្វាចលេចឡើង។ ទេវតាមួយអង្គបានបង្ហាញខ្លួន។ ញ៉ុយឃើញហើយសប្បាយចិត្ត ក៏លុតជង្គង់ថ្វាយបង្គំ ព្រមទាំងនិយាយថា៖ «ទេវតា! សូមព្រះអង្គមេត្តាជួយទូលបង្គំឲ្យបានចេញពីទីនេះផង។» «យើងមិនអាចបើកទ្វារឲ្យអ្នកបានទេ ព្រោះទ្វារត្រូវបានចាក់សោ។ យើងមិនអាចធ្វើឲ្យខូចខាតអ្វីដែលជារបស់មនុស្សបានឡើយ។ ប៉ុន្តែយើងអាចជួយផ្លុំខ្យល់បើកបង្អួចឲ្យអ្នកបាន ព្រោះគេមិនបានចាក់សោបង្អួច។» ទេវតាពោល។ «ទ្វារក៏បាន បង្អួចក៏បាន ឲ្យតែបានចេញ។» ញ៉ុយនិយាយ។ ពេលនោះ ទេវតាបានប្រើសិល្ប៍បើកបង្អួច។ គ្រាន់តែបង្អួចរបើកភ្លាម ញ៉ុយមិនបង្អង់ ឡើយ ស្ទុះហក់តាមបង្អួចភ្លែត… «ឈប់! ឈប់! កុំទាន់អាល។» ទេវតាស្រែកឃាត់ តែញ៉ុយលឿនពេក។ វឹប.. វូ.. ទៅដល់ក្រោមបាត់។ ទេវតាគ្រវីក្បាល៖ «មុនហក់ គួរមើលសិន។ មិនគួរបើកភ្លាម ហក់ចេញភ្លែតបែបនេះទេ។ នេះជាន់ទី ១០០ ណា៎!» នៅខាងក្រោមឯណោះ ញ៉ុយកំពុងដេកផ្កាប់មុខលើថ្នល់៕
Category: រឿងខ្លី
រឿង «កូនស្រីអ្នកលក់អេតចាយ»
និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា សុភាជាកូនរបស់ពូសាន និងមីងសុផា។ អ្នកទាំងពីរមានរបរជាអ្នកលក់ទិញអេតចាយ។ ក្នុងផ្ទះពីរល្វែងធំៗផ្ទុកពេញទៅដោយអេតចាយ។ សុភានាងខ្មាសគេ ព្រោះតែឪពុកម្តាយជាអ្នករកស៊ីមុខរបរនេះ។ នាងមិនដែលឲ្យ នរណាស្គាល់ផ្ទះឡើយ។ ពេលមិត្តភក្តិសួរពីមុខរបររបស់ប៉ាម៉ាក់ នាងនិយាយពីអ្វីផ្សេងវិញ។ ថ្ងៃនេះ សុភាអង្គុយនៅលើផ្ទះស្តាប់ចម្រៀង។ កំពុងតែជក់ចិត្ត ទូរស័ព្ទក៏រោទ៍ឡើង។ នាងទទួល៖ «អាឡូ ភា! (សំឡេងនិយាយពីក្នុងទូរស័ព្ទ) គ្នាណា៎!» «អឺ! មានការអីអាវី?» «ល្ងាចនេះ គ្នាមានជប់លៀងនៅផ្ទះ។ ឯងមកលេងដែរម៉ោ?» «ចាំមើលសិន! មិនដឹងថាបានទៅឬអត់ទេ។» «ម៉ោៗ ចាំមើលអី សុំប៉ាម៉ាក់ឯងទៅ។ បើអត់មានអីជិះ គ្នាទៅយកក៏បានដែរ។» «មិនបាច់ទេ មិនបាច់មកទេ! (សុភាពោលឃាត់) គ្នាទៅខ្លួនឯងក៏បាន។» «អឺ! កុំភ្លេចណា៎។» «អូខេ! ល្ងាចនេះជួបគ្នា។» សុភាដាក់ទូរស័ព្ទចុះ នាងព្រួយខ្លាចប៉ាម៉ាក់មិនអនុញ្ញាត។ ដល់ពេលបាយថ្ងៃត្រង់ សុភាញ៉ាំបណ្ដើរ លួចសម្លឹងប៉ាម៉ាក់នាងបណ្ដើរ។ នាងមានការអល់អែក មួយសន្ទុះនាងក៏សម្រេចចិត្តសុំ៖ «ប៉ាម៉ាក់! ល្ងាចនេះពួកម៉ាកកូនហៅទៅជប់លៀងផ្ទះរបស់គេ (នាងនិយាយតិចៗឱនមុខចុះ)។» ពូសានសម្លឹងមុខកូន រួចក៏អនុញ្ញាត៖ «អើ! … Continue reading រឿង «កូនស្រីអ្នកលក់អេតចាយ»
ស្រមោលព្រះចន្ទ្រ 