និពន្ធដោយ ភូ ចរិយា វាជាអតីតមន្ទីរពេទ្យ។ វាជាអគារវែង, មានតែជាន់ផ្ទាល់ដី និងជាន់ទីមួយ។ វាត្រូវបានគេបោះបង់ចោលច្រើនទសវត្សមកហើយ។ មានរឿងនិទានជាច្រើននៅពីក្រោយការបោះបង់អគារនេះ ប៉ុន្តែគ្មាននរណាអាចបញ្ជាក់ថា រឿងមួយណាជារឿងពិតឡើយ។ អ្វីដែលជារឿងពិតនោះ គឺថាអគារនេះគួរឲ្យខ្លាចណាស់, កុំចេះតែចូលទៅអី។ ទោះបីហាមយ៉ាងណា ក៏នៅតែមានអ្នកចង់ដឹងចង់ឃើញ។ ខ្លះមកម្នាក់ឯង, ខ្លះមកពីរបីនាក់, ខ្លះមកជាក្រុមមានច្រើននាក់។ មិនថាមកប៉ុន្មាននាក់ក៏ដោយ ក៏គ្មាននរណាចៀសផុតពីប៉ុន្មានចំណុចខាងក្រោមនេះ៖ - ចូលដល់ក្នុងអគារមានពន្លឺដែលចាំងមកពីព្រះអាទិត្យ - ដើរចូលបាន ១០ ម៉ែត្រមានខ្យល់បក់ ហើយរាងងងឹតបន្តិច - ដើរចូលជ្រៅជាង ១០ ម៉ែត្រ នឹងកាន់តែងងឹតទៅៗ ហើយនិងមានខ្យល់ត្រជាក់បក់មកតិចៗ - ឮសំឡេងគ្រហឹមតែខ្សោយ - ឮសំឡេងសម្រិបជើងដើរពីក្រោយខ្នង - ឮសំឡេងជជែកគ្នាល្វើយៗ - ឮសំឡេងយំ រួចសើច - ឮសំឡេងដូចមានគេកំពុងអូសតុឬកៅអី - ឮសំឡេងដូចជាសម្រិបជើងកំពុងចុះកាំជណ្តើរ - ឃើញស្រមោលមនុស្សដើរកាត់ពីក្រោយខ្នង ឬពីមុខ - ឃើញមនុស្សឈរនៅទីណាមួយ រួចក៏បាត់ - ឮសំឡេងហាក់ដូចជាកង្ហារដែលនៅលើក្បាលកំពុងតែវិល … Continue reading រឿង «ហេតុអី្វបានជាហាមចូលអគារនោះ?»